Ademen gaat vanzelf. Tot het dat ineens niet meer doet. Alsof de lucht elke dag een beetje verder van je wegloopt. Tegelijk ziet niemand dat het gebeurt. Je armen zitten niet in het gips of je hebt geen littekens die herinneren aan een pijn die er ooit was. Alleen een lichaam dat steeds harder moet werken voor iets dat ooit moeiteloos ging.

Pulmonale arteriële hypertensie (PAH) is een gevecht dat je niet ziet. Een zeldzame en progressieve longaandoening die langzaam het ademhalen afneemt. Voor patiënten betekent het leven met een onzichtbare vijand. Voor artsen betekent het elke dag vechten voor tijd. Een strijd die ze niet kunnen winnen, maar wel kunnen rekken. 

In Nederland behandelen slechts enkele gespecialiseerde centra patiënten met pulmonale arteriële hypertensie. De patiëntengroep is klein, maar de impact van de ziekte enorm. De diagnose komt vaak laat, simpelweg omdat veel zorgprofessionals de signalen niet direct herkennen.

Samen met Johnson & Johnson en Stichting PH wilden we daar iets aan veranderen. Niet met een klassieke awarenesscampagne, maar met een verhaal dat de medische wereld van binnenuit laat zien. Een eerbetoon aan de mensen die alles voor deze onderbelichte ziekte doen. 

De documentaire “De langste adem” volgt een groep Nederlandse artsen en medisch specialisten die dagelijks werken met PAH-patiënten. Longartsen, cardiologen en reumatologen die zich dag na dag inzetten voor een kleine groep mensen met een grote uitdaging. We liepen anderhalf jaar lang mee in meerdere gespecialiseerde ziekenhuizen en filmden vanuit één perspectief: dat van de arts. Hun gesprekken met patiënten. Hun twijfels. Hun doorzettingsvermogen. 

We ontwikkelden en produceerden de film: van concept en regie tot opnames, montage en distributie. Vervolgens bouwden we een bredere strategie om de productie heen. Zo werd de documentaire vertoond tijdens een bioscooppremière voor patiënten, artsen, vrienden en familie; verspreid via sociale media en online kanalen; en aangeboden aan televisiezenders. De film werd uiteindelijk op tientallen zenders in Nederland en zelfs op nationale televisie in Australië uitgezonden.

Daarnaast werd de film opgesplitst in een reeks kortere afleveringen voor de medische wereld. Die worden gebruikt op een digitaal educatieplatform, waar zorgprofessionals symptomen leren herkennen en hierdoor sneller kunnen doorverwijzen.

Met “De langste adem” brachten we een relatief onbekende ziekte onder de aandacht van een breed publiek én de medische wereld. Maar misschien nog belangrijker: we gaven een gezicht aan mensen die zelden in beeld komen. Artsen die elke dag vechten voor meer tijd. En de patiënten die laten zien hoe waardevol die is.